واکسن سگ چیست؟ برنامه کامل واکسیناسیون از ۲ هفتگی تا بزرگسالی

واکسن سگ چیست؟ برنامه کامل واکسیناسیون از ۲ هفتگی تا بزرگسالی

برنامه کامل واکسیناسیون سگ | جدول و نکات ضروری

 

کامل‌ترین برنامۀ واکسیناسیون سگ با نگاهی به آخرین گایدلاین 2025

 

 واکسیناسیون به‌موقع، یکی از مهم‌ترین اقدامات در مراقبت از حیوانات خانگی است. در این صفحه از نیکوژن آریا، راهنمای کامل واکسن حیوانات خانگی را ارائه کرده‌ایم تا صاحبان پت‌ها با خیال راحت برای محافظت از حیوانات خود اقدام کنند.

 
 

 

چرا برنامه واکسیناسیون سگ‌ها اهمیت دارد؟

 

✅ اهمیت واکسیناسیون در سگ‌ها و گربه‌ها

واکسیناسیون حیوانات خانگی (سگ و گربه) از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و نقش حیاتی در حفظ سلامت و پیشگیری از بیماری‌های عفونی دارد. بیماری‌هایی مانند دیستمپر، پاروویروس و هاری در سگ‌ها و همچنین کلیسی‌ویروس، پن‌لوکوپنی و هاری در گربه‌ها می‌توانند به سرعت کشنده باشند.

واکسیناسیون به بهبود کیفیت زندگی سگ‌ها و گربه‌ها کمک کند. حیوانات واکسن‌زده کمتر دچار بیماری می‌شوند و زندگی سالم‌تری خواهند داشت. برخی بیماری‌ها مانند هاری، قابل انتقال بین حیوانات و انسان‌ها هستند. واکسیناسیون می‌تواند خطر انتقال این بیماری‌ها را به انسان‌ها کاهش دهد.

اجرای برنامه موفق واکسیناسیون سگ‌ها و گربه‌ها نیازمند رعایت بهترین شیوه‌ها و استفاده از بهترین واکسن سگ (علیه 1- پاروویروس، 2- ویروس دیستمپر، 3- ویروس آنفلوانزا، 4- ویروس پاراآنفلوانزا، 5- لپتوسپیروز، 6- بوردوتلا برونکی‌سپتیکا و 7- هاری) و بهترین واکسن گربه (علیه 1- کلیسی ویروس، 2- هرپس ویروس، 3- ویروس پن لکوپنی، و 4- هاری) به منظور حفظ سلامت و ایمنی این حیوانات است.
✅ قبل واکسیناسیون چه اقداماتی صورت می‌گیرد؟

پیش از انجام واکسیناسیون سگ و گربه، ابتدا سن حیوان و تاریخچۀ یک هفتۀ آخر توسط دامپزشک پرسیده می‌شود و سپس پس از انجام معاینه کامل و گرفتن دما در صورت طبیعی بودن شرایط واکسیناسیون انجام می‌شود.

 
✅ اگر زمان واکسیناسیون سگ و گربه عقب بیفتد چه می‌شود؟

در صورتی که واکسیناسیون بنا به هر دلیلی مانند بیماری یا بی‌اشتهایی به تعویق بیفتد، باید ادامۀ برنامه واکسیناسیون در اولین فرصت از سر گرفته شود. در شرایطی که فاصلۀ زمانی بین دو واکسن بیش از حد شود، دامپزشک ممکن است تکرار واکسیناسیون از ابتدا را در نظر بگیرد. زمانی که سگ واکسن می‌زند در مقابل عوامل بیماریزا محافظت می‌شود.

 
✅ نحوۀ تزریق واکسن سگ و گربه (تزریق به چه صورت انجام می‌شود)؟

روش تزریق واکسن سگ و گربه با توجه به نوع واکسن مشخص می‌شود. اغلب واکسن‌ها به صورت زیرجلدی یا عضلانی تزریق می‌شوند. برخی دیگر از واکسن‌ها به داخل بینی ریخته می‌شوند که از فناوری پیشرفته‌تری برخوردار هستند و باعث ایجاد ایمنی اختصاصی‌تر در دستگاه تنفس می‌شوند. برخی از واکسن‌ها به‌صورت خوراکی مصرف می‌شوند.

 
اگر واکسن زده نشود چه اتفاقی می‌افتد؟

واکسن‌ها می‌توانند از ابتلا به این بیماری‌های خطرناک جلوگیری کنند. پیشگیری از بیماری‌ها از طریق واکسیناسیون باعث کاهش هزینه‌های درمانی بالا خواهد شد. درمان بیماری‌های عفونی معمولاً پرهزینه است و باعث فشار مالی بر صاحبان حیوانات خانگی می‌شود.

 

آشنایی با عوامل بیماری‌زا

 

1- پاروویروس سگ (Canine Parvovirus)

یکی از ویروس‌های بسیار مسری و خطرناک است که بیشتر سگ‌های جوان و واکسینه‌نشده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این ویروس به‌طور خاص سیستم گوارشی سگ‌ها را مورد حمله قرار می‌دهد و علائمی مانند اسهال شدید (گاهی همراه با خون)، استفراغ، بی‌حالی، و کاهش وزن سریع را ایجاد می‌کند. همچنین، ممکن است سیستم ایمنی و قلب را نیز تحت تأثیر قرار دهد، به‌ویژه در توله‌سگ‌ها. پاروویروس از طریق تماس با فضولات آلوده یا اشیای آلوده منتقل می‌شود و می‌تواند برای مدت طولانی در محیط زنده بماند. واکسیناسیون به‌عنوان مؤثرترین روش پیشگیری از این بیماری توصیه می‌شود.

✅ 2- دیستمپر سگ (Canine Distemper)

یک بیماری بسیار مسری و جدی است که توسط ویروس دیستمپر ایجاد می‌شود و سگ‌های واکسینه‌نشده و توله‌سگ‌ها بیشتر در معرض خطر آن قرار دارند. این بیماری عمدتاً سیستم تنفسی، گوارشی، عصبی و حتی چشم‌ها و پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم آن شامل تب، ترشحات چشمی و بینی، سرفه، اسهال، استفراغ و در موارد شدید، حملات عصبی و فلج است. این ویروس از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن آلوده یا از طریق هوا منتقل می‌شود. واکسیناسیون دوره‌ای بهترین راه پیشگیری از این بیماری است، زیرا درمان آن معمولاً حمایتی بوده و به کاهش علائم محدود می‌شود.

3- آدنوویروس سگ (Canine Adenovirus)

ویروسی است که دو نوع اصلی دارد: نوع ۱ (CAV-1) که عامل بیماری هپاتیت عفونی سگ‌هاست و نوع ۲ (CAV-2) که با عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی مرتبط است و می‌تواند باعث بیماری‌هایی مانند کنل گاف شود. نوع ۱ عمدتاً کبد، کلیه‌ها و دیواره رگ‌های خونی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند منجر به علائمی مانند تب، بی‌حالی، زردی و مشکلات خونریزی شود. نوع ۲ بیشتر با علائمی مانند سرفه، آبریزش بینی و التهاب مجاری تنفسی شناخته می‌شود. واکسیناسیون مؤثرترین روش پیشگیری از این ویروس است و می‌تواند سگ‌ها را در برابر هر دو نوع آدنوویروس محافظت کند.

4- پاراآنفلوانزای سگ (Canine Parainfluenza Virus)

یکی از عوامل اصلی بیماری‌های دستگاه تنفسی فوقانی در سگ‌ها است و اغلب با دیگر عوامل عفونی، مانند آدنوویروس نوع ۲ یا باکتری بوردتلا، ترکیب می‌شود و باعث سرفه سگ‌دانی می‌گردد. این ویروس به‌سادگی از طریق تماس مستقیم یا قطرات معلق در هوا منتقل می‌شود و در مکان‌هایی که سگ‌ها به‌طور نزدیک با یکدیگر تعامل دارند (مانند پانسیون‌ها یا پارک‌های سگ‌ها)، شیوع بالاتری دارد. علائم شامل سرفه خشک، ترشحات بینی، تب خفیف و بی‌حالی است. واکسیناسیون می‌تواند از این بیماری پیشگیری کند و کاهش شیوع و شدت علائم را تضمین نماید. درمان معمولاً حمایتی و برای کنترل علائم انجام می‌شود.

5- لپتوسپیروز سگ (Canine Leptospirosis)

یک بیماری باکتریایی جدی و قابل انتقال است که توسط باکتری‌های لپتوسپیرا ایجاد می‌شود و می‌تواند انواع مختلفی از حیوانات، از جمله سگ‌ها و حتی انسان‌ها را آلوده کند. این بیماری معمولاً از طریق تماس با آب، خاک یا مواد غذایی آلوده به ادرار حیوانات مبتلا منتقل می‌شود. علائم لپتوسپیروز شامل تب، استفراغ، بی‌اشتهایی، دردهای عضلانی، زردی و در موارد شدیدتر، نارسایی کلیه یا کبد است. این بیماری به دلیل احتمال انتقال به انسان اهمیت زیادی دارد. واکسیناسیون به‌عنوان مؤثرترین راه پیشگیری توصیه می‌شود و درمان معمولاً شامل آنتی‌بیوتیک‌ها و مراقبت حمایتی است.

6- بوردوتلا برونکی‌سپتیکا (با نام‌های تراکئوبرونشیت، سرفه سگ [در سگ‌ها]، و بوردتلوز گربه [در گربه‌ها] نیز شناخته می‌شود)

بیماری تنفسی بسیار مسری در سگ‌ها و گربه‌هاست که توسط باکتری Bordetella bronchiseptica ایجاد می‌شود. این باکتری سبب ایجاد التهاب نای و برونش می‌شود و از طریق تماس مستقیم (لیسیدن، ایجاد سروصدا)، از طریق هوا (سرفه یا عطسه)، یا از طریق ذرات بی‌جان محیطی منتشر می شود. انتقال این بیماری بین سگ و گربه نیز ممکن است صورت بگیرد و با علائم بالینی شامل سرفۀ خشک (سگ)، عق زدن، عطسه، خروج ترشحات چرکی از بینی، عفونت ریه (پنومونی)، بی‌اشتهایی، تب و در موارد شدید بی‌حالی همراه است. درمان بیماری به‌صورت حمایتی صورت می‌گیرد.

 

واکسن‌های ضروری برای سگ‌ها

 

برنامه واکسیناسیون سگ (کامل‌ترین برنامه واکسن سگ با توجه به آخرین گایدلاین‌های جهانی)

 

واکسن‌ها به دو دستۀ کلی 1- واکسن اصلی (Core) و 2- واکسن غیراصلی (non-Core) طبقه‌بندی می‌شوند:

 

واکسن‌های اصلی (Core):

این واکسن‌ها برای تمامی سگ‌ها ضروری هستند و شامل واکسن‌های دیستمپر، آدنوویروس، پاروویروس، لپتوسپیروز و هاری می‌شوند.

 

واکسن‌های غیراصلی (non-Core):

این واکسن‌ها بر اساس سبک زندگی و میزان قرار گرفتن سگ‌ها در معرض خطر توصیه می‌شوند، مانند واکسن‌های بوردوتلا، و ویروس پاراآنفلوانزا.

 

واکسیناسیون توله سگ‌ها واکسیناسیون از 2 هفتگی با استفاده از واکسن Nobivac KC آغاز می‌شود. این واکسن داخل بینی علاوه بر ایجاد محافظت علیه ویروس پاراآنفلوانزا و باکتری بوردوتلا برونکی‌سپتیکا باعث محافظت در مقابل سایر عوامل بیماریزا می‌شود.

سپس در سن چهار هفتگی با استفاده از واکسن دوگانه Nobivac Puppy DP علیه ویروس دیستمپر و پاروویروس ایمنی ایجاد می‌شود. این زمان، سریعترین زمان ایجاد ایمنی و محافظت در مقابل دو بیماری کشنده 1- پاروویروس و 2- دیستمپر ویروس محسوب می‌شود.

پس از این مرحله تا ۱۶ هفتگی هر ۳-۴ هفته یک‌بار برای دو نوبت واکسن‌های چندگانه (Nobivac DHPPi) و لپتوسپیروز (Nobivac L4) تکرار می‌شود.

در سگ‌های بالغ یا سگی که نمی‌دانیم واکسن گرفته یا خیر، ابتدا واکسن‌ها با فاصله 4-3 هفته برای دو نوبت تزریق می‌شوند و سپس هر ۱-۳ سال یک‌بار بر اساس شرایط نگهداری سگ، واکسن و دستورالعمل‌ها تجویز می‌شوند.

جدول زمان‌بندی واکسن‌های ضروری برای سگ‌ها (پیشنهادی)

 

  1. برنامۀ واکسیناسیون در مواردی‌که احتمال مواجهۀ توله‌سگ با پاروویروس/دیستمپر قبل از سن 8-10 هفتگی وجود دارد و وضعیت MDA مشخص نیست:

2 هفتگی

Nobivac KC

4 تا 6 هفتگی

Nobivac Puppy DP

8 تا 10 هفتگی

Nobivac DHPPi

12 تا 14 هفتگی

Nobivac DHPPi همراه با Nobivac L4، و واکسن هاری

2. برنامۀ واکسیناسیون در توله‌سگ‌ها، در مواردی‌که سن واکسیناسیون بین 8-10 هفتگی باشد:

8 تا 10 هفتگی

Nobivac DHPPi همراه با Nobivac L4، و Nobivac KC

12 تا 14 هفتگی

Nobivac DHPPi همراه با Nobivac L4، و واکسن هاری

3. در مواردی‌که توله‌سگ تا قبل از 12 هفتگی واکسینه نشده باشد:

12 هفتگی

Nobivac DHPPi همراه با Nobivac L4، واکسن هاری، Nobivac KC

14 تا 16 هفتگی

Nobivac DHPPi همراه با Nobivac L4

 

پدیده Viral Interference

 

  • استفاده از Viral Interference:

در برنامه پیشنهادی بالا برای اولین بار در دنیا این پدیده در نظر گرفته شده است. پدیده وایرال اینترفرانس (Viral Interference) یکی از مکانیسم‌های مهم محافظتی است که می‌تواند تأثیر چشم‌گیری در جلوگیری از ابتلا به بیماری‌های ویروسی در سگ‌ها داشته باشد. این پدیده به حالتی اطلاق می‌شود که حضور یک ویروس، با ایجاد پاسخ ایمنی در بدن میزبان، از تکثیر و انتشار سایر ویروس‌ها جلوگیری می‌کند. این پدیده می‌تواند به‌طور طبیعی یا از طریق واکسیناسیون ایجاد شود و نقش مهمی در سلامت سگ‌ها ایفا کند. تزریق واکسن Nobivac kc به صورت داخل بینی در سن دو هفتگی، علاوه بر اینکه انجام واکسیناسیون سگ در سریعترین زمان ممکن را فراهم می‌کند، با ایجاد بالاترین ایمنی در کمترین سن حیوان، باعث ایجاد محافظت علیه ویرس پاراآنفلوانزا و باکتری بوردوتلا برونکی‌سپتیکا شده و همچنین با ایجاد پدیده (Viral Interference) بدن سگ را در مقابل تهاجم سایر عوامل بیماریزا محافظت می‌کند.

 

  • مکانیسم‌های پدیده وایرال اینترفرانس Viral Interference
    1.  فعال‌سازی پاسخ ایمنی ذاتی: یکی از مهم‌ترین مکانیسم‌ها، فعال‌سازی پاسخ ایمنی ذاتی میزبان است. وقتی یک ویروس بدن میزبان را آلوده می‌کند، تولید اینترفرون‌ها به‌عنوان بخشی از پاسخ ایمنی افزایش می‌یابد. اینترفرون‌ها پروتئین‌هایی هستند که سلول‌ها را در برابر عفونت ویروسی محافظت می‌کنند و می‌توانند مانع از ورود و تکثیر ویروس‌های دیگر شوند.
    2. رقابت منابع: ویروس‌ها برای تکثیر به منابع سلولی میزبان نیاز دارند. اگر یک ویروس از این منابع استفاده کند، منابع کمتری برای ویروس‌های دیگر باقی می‌ماند که این می‌تواند مانع از تکثیر ویروس‌های دیگر شود.
    3.  مسدود کردن گیرنده‌ها: برخی از ویروس‌ها از گیرنده‌های مشابهی روی سطح سلول‌های میزبان برای ورود به سلول‌ها استفاده می‌کنند. اگر یک ویروس این گیرنده‌ها را اشغال کند، می‌تواند مانع از ورود ویروس‌های دیگر به سلول‌ها شود.
پدیده وایرال اینترفرانس

واکسیناسیون با استفاده از ویروس‌های تخفیف حدت یافته یا غیرفعال می‌تواند پدیده (Viral Interference) را به‌طور مصنوعی ایجاد کند. واکسن‌ها با تحریک تولید اینترفرون‌ها و دیگر روش‌های دفاع ضدویروسی، می‌توانند از ابتلا به بیماری‌های مختلف جلوگیری کنند. این پدیده به خصوص در واکسن‌های چندگانه (مانند واکسن DHPPi که شامل دیستمپر، آدنوویروس و پاروویروس است) بسیار مؤثر است.

 

معاینه بدنی: به منظور کسب اطمینان از سلامت کامل سگ و نبود هیچ شرایط زمینه‌ای که ممکن است با واکسن تداخل داشته باشد.

تاریخچه پزشکی: تاریخچه پزشکی سگ و واکسیناسیون‌های قبلی بررسی می‌شود.

واکسن‌های Nobivac به دلیل کیفیت بالا و اثربخشی در محافظت از سگ‌ها در برابر بیماری‌های مختلف، به عنوان بهترین برند واکسن سگ و گربه در ایران و جهان شناخته می‌شوند. این واکسن‌ها با قابلیت استفاده در زمان آبستنی امکان ایجاد ایمنی بالا در مادر را فراهم می‌کنند و همچنین با تجویز در داخل بینی، در سریعترین زمان باعث ایجاد ایمنی می‌شوند. استفاده از واکسن‌های Nobivac می‌تواند به‌طور مؤثری از سلامت و طول عمر سگ‌ها محافظت کند و از بروز بیماری‌های عفونی جلوگیری نماید.

با انجام این برنامه واکسیناسیون سگ‌ها، می‌توان به‌طور کامل، مؤثر و در سریعترین زمان ممکن از حیوانات خانگی در برابر بیماری‌های عفونی مختلف محافظت کرد و سلامت و طول عمر آن‌ها را تضمین نمود.

پرسش‌های متداول

1- چرا محافظت طولانی‌مدت بهتر از درمان‌های ماهانه است؟

توصیه ما این است که اولین واکسن توله‌سگ در سن دو هفتگی با استفاده از واکسن KC داخلی‌بینی شروع شود. سپس با استفاده از واکسن پاپی سگ (واکسن دوگانه شامل پاروویروس و دیستمپر) در سن چهار هفتگی علیه این دو ویروس ایمنی ایجاد شود. توله‌سگ‌ها باید اولین واکسن چندگانه‌ را در سن 6 هفتگی واکسن چندگانه (DHPPi) به همراه واکسن لپتوسپیروز (L4) دریافت کنند و به فاصلۀ سه تا چهار هفته واکسن یادآور (Booster) تکرار شود. واکسن هاری از سن 12 هفتگی قابل تجویز خواهد بود. توصیه می‌شود واکسن چندگانه، واکسن هاری و واکسن KC به صورت سالانه تکرار شود.

2. نحوه تزریق واکسن سگ به چه صورت هست؟

معمول‌‌ترین روش تجویز واکسن سگ، تزریق زیرجلدی یا عضلانی است. علاوه بر این، واکسن KC سگ به صورت داخل‌بینی استفاده می‌شود. انتخاب محل تزریق براساس توضیحات شرکت سازندۀ واکسن صورت می‌گیرد با این حال، محل تزریق معمولاً عضلۀ گردن یا پشت پا است. با استفاده از واکسن KC نحوه تزریق واکسن به سگ در منزل به آسانی قابل انجام است.

۳. سگ من به چه واکسنی نیاز دارد؟

واکسن‌های سگ به دو دستۀ واکسن اصلی یا واکسن ضروری و واکسن اختیاری یا غیراصلی طبقه‌بندی می‌شوند. تزریق واکسن‌های اصلی برای تمامی سگ‌ها از هر نژادی الزامی بوده و باید به‌صورت سالانه تکرار شوند. واکسن پاروویروس، پاراآنفلوآنزا، دیستمپر، آدنوویروس و لپتوسپیروز (چهار سویه مختلف) واکسن اصلی سگ محسوب می‌شوند. واکسن هاری نیز در ایران واکسن ضروری است و واکسن هاری سگ باید حتما توسط دامپزشک تزریق شود.

ما همچنین توصیه می‌کنیم از واکسن KC برای مقابله با کنل کاف و جلوگیری از سرماخوردگی سگ استفاده شود. این مایع از طریق بینی وارد بدن می‌شود، توصیه می‌کنیم سگ‌هایی که مرتباً پیاده‌روی می‌کنند یا در پارک، پانسیون و دورهمی‌های خانوادگی حضور پیدا می‌کنند حتماً این واکسن را دریافت کنند.

۴. آیا سگ من باید هر سال واکسینه شود؟

بله – توله‌سگ‌ها پس از دورۀ واکسیناسیون اولیه خود مصونیت مادام‌العمر کسب نمی‌کنند. طبق پروتکل فعلی واکسیناسیون ما، سگ‌ها هر سال یک بار واکسن تقویتی (یادآور) کامل دریافت می‌کنند. ویروس‌ها قابلیت تغییر دارند، بنابراین واکسیناسیون منظم تضمین می‌کند که سگ شما در برابر گونه‌های جهش‌یافته محافظت می‌شود.

۵. اگر واکسن یادآور (سالانه) سگ را نزنیم چه می‌شود؟

اگر سگ شما کمتر از دو سال واکسینه نشده باشد، فقط یک واکسن برای بازیابی ایمنی لازم است. با این حال، اگر سگ شما بیش از دو سال واکسینه نشده باشد، به تجویز دو نوبت واکسن با فاصله چهار هفته نیاز خواهد داشت.

۶. آیا سگ من همزمان با واکسن کنل کاف می‌تواند واکسن سالانه (یادآور) دریافت کند؟

بله، این واکسن‌ها را می‌توان در یک روز تزریق کرد.

۷. اگر واکسن سگ را نزنیم چه می‌شود؟
  • واکسن‌های (تزریقی یا موضعی) آنتی‌ژن‌هایی هستند که بیماری ضعیفی را به سگ‌ها منتقل کرده و این آنتی‌ژنها با تحریک سیستم ایمنی بدن، سگ‌ها را در برابر بیماری‌ها مقاوم خواهد کرد. واکسیناسیون از بسیاری از بیماری‌های حیوانات خانگی جلوگیری می‌کند. واکسیناسیون می‌تواند به جلوگیری از درمان‌های پرهزینه برای بیماری‌های قابل پیشگیری کمک کند. واکسیناسیون از بیماری‌هایی که می‌توانند بین حیوانات و از حیوانات به انسان منتقل شوند، جلوگیری می‌کند. حیوانات خانگی واکسینه‌نشده در معرض خطر بیماری‌های تهدیدکنندۀ زندگی موجود در حیات وحش، مانند هاری و دیستمپر، هستند.
8. اگر واکسن سگ دیر شود.....

اگر تزریق واکسن یادآور توله‌سگ بیش از دو هفته به تأخیر بیفتد، سیستم ایمنی بدن آنها دیگر به اندازۀ قبل فعال نخواهد بود و این بدان معناست که پاسخ ایمنی کمتری از واکسیناسیون بعدی وجود خواهد داشت. اقدامی که دامپزشک شما با توجه به زمان تأخیر در واکسیناسیون بستگی خواهد داشت. اگر این زمان بیش از ۳ یا ۴ هفته باشد، ممکن است به توله‌سگ شما دو واکسن با فاصله دو یا ۳ هفته داده شود تا ایمنی آنها در برابر بیماری تقویت شود. لطفاً توجه داشته باشید که این موضوع در مورد واکسیناسیون هاری صدق نمی‌کند.

تا زمانی که توله‌سگ واکسینه نشده و دامپزشک شما از محافظت کامل آنها در برابر بیماری‌های مسری مطمئن نشده باشد، باید مطمئن شوید که آنها را از حیوانات غیرواکسینه دور نگه دارید و آنها را از زمین و هر جایی غیر از خانه و حیاط خود دور نگه دارید.

9. اجتماعی کردن توله‌سگ من چه مدت پس از واکسیناسیون می‌تواند انجام شود؟

یک هفته پس از نوبت دوم واکسیناسیون زمان مناسبی برای شروع اجتماعی کردن سگ محسوب می‌شود.

10. آیا می‌تونم به سگ باردارم واکسن بزنم؟

در صورت نیاز به واکسیناسیون سگ حامله باید از واکسنی استفاده کرد که قابلیت تجویز در سگ باردار داشته باشد. در غیر این صورت این کار ممکن است باعث سقط جنین شود. در جدول واکسیناسیون سگ توضیحات کامل در این رابطه آورده شده است.

11. قیمت واکسیناسیون سگ چقدر است؟

هزینه واکسن سگ، به محل زندگی شما و واکسن‌های مورد نیاز او و همچنین برند واکسن مورد استفاده بستگی خواهد داشت. هزینه‌ها در دوران بزرگسالی کمتر خواهد بود، زیر سگ شما به دوزهای واکسیناسیون کمتری نیاز خواهد داشت.

12. عوارض واکسیناسیون سگ چه خواهد بود؟

عوارض جانبی نادر است. توله‌سگ‌ها ممکن است بعد از واکسیناسیون، بقیه روز کمی خواب‌آلود باشند، اما روز بعد باید به حالت عادی برگردند. گاهی اوقات یک توده کوچک زیر پوست گردن می‌تواند به عنوان یک واکنش “موضعی” به واکسن ظاهر شود. این پدیده معمولاً دردناک نیست و اندازۀ آن باید در عرض دو تا سه هفته بعد کاهش یابد. اگر نگران هرگونه عوارض جانبی یا واکنش به واکسن هستید، لطفاً با دامپزشکتان تماس بگیرید.

13. چه زمانی می‌تونم توله‌سگم را بیرون ببرم؟

این موضوع بستگی به سن توله‌سگ شما در زمان اولین/دومین واکسیناسیون دارد.

اگر توله‌سگ شما:

  • در اولین واکسیناسیون 10 هفته یا بیشتر سن دارد، می‌تواند یک هفته پس از اولین واکسیناسیون خود بیرون برود.

 

  • در اولین واکسیناسیون زیر ۱۰ هفته سن دارد، باید تا ۱ هفته پس از دومین واکسیناسیون خود (با DHPPi) صبر کند.

 

در این مرحله، آنها به طور کامل در برابر بخش DHPPi واکسیناسیون (دیستمپر، پاروو، پاراآنفلوانزا و هپاتیت) پوشش داده می‌شوند، اما ایمنی در برابر لپتوسپیروز تا ۳ هفته پس از واکسیناسیون دوم L4، صرف نظر از سن، به حداکثر میزان خود نخواهد رسید.

 

بنابراین، مهم است که سگ‌ها از مناطق “پرخطر” لپتوسپیروز دور نگه داشته شوند. این مناطق عبارتند از:

  • آب‌های راکد و بستر رودخانه‌ها
  • جنگل‌های جدید و سایر زمین‌های جنگلی/مشاع.
  • مرداب‌های حیات وحش (به ویژه مناطقی که ممکن است جمعیت زیادی از موش‌ها در آن وجود داشته باشد).

 

ما معمولاً توصیه می‌کنیم که در هفته‌های اولیه، تا زمانی که توله‌سگ شما ایمنی کامل در برابر لپتوسپیروز پیدا کند، برای اجتماعی شدن در پیاده‌رو/ساحل پیاده‌روی کنید.

14. زمان دادن قرص انگل به سگ چطور هست؟

ما پروتکل زیر را که در طرح مراقبت‌های بهداشتی حیوانات خانگی ما گنجانده شده است، توصیه می‌کنیم.

  • قرص براوکتو (Bravecto) هر سه ماه یک بار (کک، کنه، جرب و کرم نواری را پوشش می‌دهد)
  • قرص ضد کرم (anthelmintic) هر ۳ ماه (کرم نواری را پوشش می‌دهد)

منابع:

  1. کتاب بیماری‌های عفونی حیوانات کوچک، سعید حق وردی و همکاران، 1403
  2. Data on file, Merck Animal Health.
  3. Larson LJ, Schultz RD. Do two current canine parvovirus type 2 and 2b vaccines provide protection against the new type 2c variant? Vet Ther. 2008;9(2):94–101.
  4. Schultz RD, Thiel B, Mukhtar E, Sharp P, Larson LJ. Age and long-term protective immunity in dogs and cats. J Comp Pathol. 2010;142 Suppl 1:S102–S108.
  5. Greene C, Rupprecht C. Rabies and other lyssavirus infections. In: Greene CE, ed. Infectious Diseases of the Dog and Cat. 3rd ed. St. Louis, MO: Saunders/Elsevier; 2006:167–183.
  6. LaFleur RL, Dant JC, Wasmoen TL, et al. Bacterin that induces anti-OspA and anti-OspC borreliacidal antibodies provides a high level of protection against canine Lyme disease. Clin Vaccine lmmunol. 2009;16(2):253-259.
  7. Hartmann K. Feline leukemia virus infection. In: Greene CE, ed. Infectious Diseases of the Dog and Cat. 3rd ed. St. Louis, MO: Saunders/Elsevier; 2006:105-108.
  8. Cornell University College of Veterinary Medicine; American Association of Feline Practitioners. Feline leukemia virus. Available at: https://www.vet.cornell.edu/departments-centers-and-institutes/cornell-felinehealth-center/health-information/feline-health-topics/feline-leukemia-virus-brochure.
    Accessed September 30,2020.
  9. Spibey N, Greenwood NM, Sutton D, Chalmers WS, Tarpey I. Canine parvovirus type 2 vaccine protects against virulent challenge with type 2c virus. Vet Microbiol. 2008;128(1-2) :48-55.
  10. Greene CE, Decaro N. Canine viral enteritis. In: Greene CE, ed. Infectious Diseases of the Dog and Cat. 4th ed. St. Louis, MO: Saunders/Elsevier; 2012:67-80.
  11. Gore TC, Lakshmanan N, Duncan KL, Coyne ML, Lum MA, Sterner FJ. Three-year duration of immunity in dogs following vaccination against canine adenovirus type-1, canine parvovirus, and canine distemper virus. Vet Ther. 2005;6(1):5–14
  12. Deshpande MS, Jirjis FF, Tubbs A, et al. Evaluation of the efficacy of a canine influenza virus (H3N8) vaccine in dogs following experimental challenge. Vet Ther.2009;10(3):103–112.
  13. Deshpande MS, Jirjis FF, Tubbs A, et al. Evaluation of the efficacy of a canine influenza virus (H3N8) vaccine in dogs following experimental challenge. Vet Ther.2009;10(3):104–112.
  14. Larson LJ, Henningson J, Sharp P, et al. Efficacy of the canine influenza virus H3N8 vaccine to decrease severity of clinical disease after cochallenge with canine influenza virus and Streptococcus equi subsp. zooepidemicus. Clin Vaccine Jmmunol. 2011;18(4):559- 564.